Vlaamse subsidies: “N-VA moet stoppen met gedachtenpolitie spelen.”

14 november 2025 - Persbericht - Vlaamse regering

De beslissing over de Vlaamse subsidies sociaal cultureel werk legt bloot wat al langer sluimert. N-VA heeft weinig geduld met een kritisch middenveld en zet een gevaarlijk antidemocratisch precedent. De vraag dringt zich op: willen we naar een model waarin de duim van een Romeinse keizer bepaalt hoe en waarrond burgers zich mogen organiseren?

De N-VA zegt in haar publieke communicatie dat ze een “vrij en rijk verenigingsleven” wil, open voor iedereen en met faire kansen. Maar zodra het spannend wordt of er belangen uit de eigen zuil spelen, valt dat verhaal weg. Organisaties die niet in hun kraam passen, krijgen de tegenwind. De discussie over het sociaal-cultureel werk toont hoe N-VA zich steeds vaker opstelt als morele scheidsrechter over wie mag spreken, wie moet zwijgen. En dit op straffe van verlies van middelen.

Regels worden opgemaakt en vervolgens niet toegepast omdat ze het eigenbelang van de Vlaamse Beweging niet goed genoeg blijken te bedienen. En de faire kans blijkt niet te gelden voor wie een mening verkondigt die niet die van de N-VA is. Dat is geen goed bestuur. Dat is belangenvermenging en ideologische koehandel, net datgene waar diezelfde partij te pas en te onpas anderen luidkeels van beschuldigt.

Miranda Ulens, algemeen secretaris van het Vlaams ABVV: “N-VA noemt zich graag een partij van goed bestuur. Maar dit is het tegenovergestelde. Hun lijn staat niet meer voor degelijk bestuur. Een vrij en rijk verenigingsleven? Maar alleen als je zwijgt en in de pas loopt dan?”

De kern van de zaak is eenvoudig. Organisaties die positief geëvalueerd zijn op zakelijk beleid en aanpak, en zich dus houden aan de regels die nota bene de vorige regering-Jambon heeft opgesteld, verliezen nu toch middelen. Niet omdat hun werk tekortschiet, maar omdat één partij dat eist.

Dat ondergraaft de rechtszekerheid waarop het middenveld moet kunnen rekenen. Dat ondergraaft de vrijheid van burgers om zich te organiseren rond die zaken die zij belangrijk vinden.

Het decreet sociaal-cultureel werk is nu volop in de schijnwerpers, maar we zien eenzelfde aanpak in alle beleidsdomeinen die de N-VA aanraakt. Die trend moet stoppen, want anders gaan we naar een beleid gebaseerd op willekeur.

“Het gedachtepolitie spelen moet stoppen. Het middenveld moet zich aan regels houden maar moet ook de vrijheid hebben zich op een democratische wijze te organiseren”, stelt Miranda Ulens. "De enige die als het erop aankomt graag de regels rond subsidies omzeilt, is blijkbaar de N-VA zelf.”

Het Vlaams ABVV zal blijven ijveren voor goed bestuur en een sterk middenveld dat geen verlengstuk is van politieke macht, maar net een dam vormt tegen machtsmisbruik. Een kritisch middenveld is goud waard en het verdient beter dan deze ideologische koehandel.